1e lijdenszondag 1e zondag lijdenstijd klein

Opzoeken wie ziek is. Elkaar niet vergeten in moeilijke tijden. Er zijn voor elkaar. In de glazen planten we vergeet-mij-nietjes (plantjes)
Tussen de glazen staan boomstammetjes.
De vorm van het open hart wordt geaccentueerd door een slinger van gedroogde lavendelbloemetjes, geurig symbool voor goede zorg.

Als iemand ziek is, dan wensen we hem of haar een spoedig herstel.
Dat doen we liever dan iemand echt te zien in zijn kwetsbaarheid en moeite.
Maar iemand gezelschap houden die ziek is, hoe confronterend ook, biedt ons de kans samen te beseffen dat we allemaal kwetsbare mensen zijn, of we nou ziek zijn of gezond. Het maakt niet uit wie er aan de beurt is om sterk te zijn; we zijn allemaal kwetsbare in Gods hand. Laten we elkaar, ook in de pandemie die ons in zijn greep houd, nabij blijven.

2e lijdenszondag

 2e zondag lijdenstijd klein

 Water lijkt zo gewoon. Het is overal. We bestaan zelf voor meer dan de helft uit water.
Maar juist het gewone is heel essentieel.
Zou het ontbreken, dan zouden we letterlijk verschrompelen.
Een ander te drinken geven, letterlijk ’water’ of van ‘het levende water’.
De glazen worden deze week gevuld met water waarin de bloemen van de hyacint drijven.
De blauwe kleur van de hyacint verwijst naar het spirituele, de verbinding tussen hemel en aarde.
De vorm van het open hart wordt geaccentueerd door een geregen ketting van hyacinten nagels. 
  Onderdak geven is ook het zorgen voor veiligheid en een thuis.
Vogels maken een nestje, dat hun warme thuis is.
We hebben er een gevonden en die leggen we bij de opening van het hart.
In de vaasjes plaatsen we een groot blad. Een blad dat als een dak kan dienen en beschermend is tegen regen en wind.
Aan het grote glas hangen we een klein flesje met een paar bloemen van een viooltje.
Dit nederige kleine bloemetje mag schuilen in de geborgenheid. 
     

Copyright © 2020. Protestantse gemeente Burum/Munnekezijl/Warfstermolen

Alle Rechten Voorbehouden.